تبليغاتX
سکوت
سکوت
درد و دل
وقتی دلت گرفت...پنجره را باز کن
 

 

 

 پنجره

 

وقتی که دلت گرفت ، وقتی که دلتنگ شدی ، وقتی دیدی هیچکس نیست که باورت کنه ، وقتی فهمیدی کسی نیست به حرفات و دردودلات گوش بده بروکنار پنجره،  پنجره رو باز کن  .یه نگاه به آسمون بنداز، فرقی نداره صبح باشه یا شب یا آفتابی باشه یا ابری فقط بهش نگاه کن ، ناخود آگاه احساس آرامش وجودت روتسخیر میکنه ، روحت به پرواز در میاد  .میری تا اون بالابالاها ، تو اوج ابرا کنار مهربونی که هر چه قدرهم پیشش بمونی راضی نمیشی که ازش دل بکنی . یه لحظه چشاتو ببند . آروم هوای تازه رو تو ریه هات وارد کن ، بذار احساس کنی دفعه اولته که داری این قدر خوب نفس می کشی . وقتی آروم شدی و فهمیدی که اون قدر تنها نیستی چون یکی هست که همیشه با توست اگر اشکات  جاری شد بی خیال بذار ببارن  .اون موقع هست که به آرامش واقعی رسیدی و پشتت واسه مقابله با مشکلات محکم تر شده و حالا با توکل بیشتر به اون بزرگ دوست داشتنی می تونی بقیه مسیرت رو ادامه بدی . وقتی پنجره رو می بندی انگاربرگشتی سر جای اولت اما این بار باامید و توکل بیشتر. سعی کن نه تنها وقتی دلتنگی بلکه همیشه حتی یه ذره هم که شده به سراغش بری و باهاش درددل کنی و یادت باشه هیچ وققت پیوند چشاتو با آسمون قطع نکنی ...

 



| +| نوشته شده توسط گلناز در شنبه هجدهم شهریور 1385 ساعت 2:36 |