تبليغاتX
سکوت
سکوت
درد و دل

 

نگاه کن ... 

 

 

تا حالا شده درخشش ستاره ها رو نگاه کنی و از دیدنش لذت ببری؟ بعد بگی اون ستاره مال منه" اونی که از همه کوچیکتره؟ یا دقت کردی چرا کسی که این حرف رو میزنه ناخودآگاه دلش میگیره؟ میدونی چرا؟ چون فکر میکنه وجودش مثل اون ستاره ی کمرنگ" کمرنگه. اما اون این طور فکر میکنه چون داره با همین چشم ظاهری و از این فاصله دور به ستاره اش نگاه میکنه. ولی وقتی خوب دقت کنه و بره کنار ستاره اش می بینه چقدر بزرگ و نورانیه. از کجا میدونی شاید از خورشید با اون همه عظمتش بزرگتر باشه.
تا حالا شده یه شب مهتابی به ماه نگاه کنی؟ میبینی چقدر نورانیه و میدرخشه؟ اما اگر خوب بهش نگاه کنی میبینی اون ماه با اون همه نورو شفافیتش لکه های سیاهی روشه. اون موقعس که جذابیت ماه برات کم میشه. یه حس عجیب بهت دست میده.آدم یاد دل خودش می افته که خدا اونو مثل ماه سفیدو نورانی آفریده. اما اگه خوب بهش دقت کنی میبینی گناهامون چطور مثل یه لکه سیاه روی لوح وجودمون خط می اندازه و جذابیت دل رو برامون کم میکنه. پس بیاین دلمون رو از گناه پاک کنیم و اون لکه ها رو برداریم. فرق دل و ماه در همینه.

 

 



| +| نوشته شده توسط گلناز در یکشنبه شانزدهم بهمن 1384 ساعت 11:30 |