ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دلیلی برای دروغ گفتن نیست!

من مانند بسیاری از هم جنسانم حقیقت را انکار نمیکنم

آن چه از زبان قهرمان نویسنده این کتاب حکایت کرده ام

ماجرایی است که در زمانی نه چندان دور

برای خودم اتفاق افتاده!

من حامله شدم

به طفلی که در شکم داشتم عشق ورزیدم

و ...

نویسنده : اوریانا فالاچی

مترجم : یغما گلرویی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

امشب فهمیدم که تو هستی . مث یه قطره زندگی که از هیچ چکیده باشه ! با چشای باز تو تاریکی مطلق دراز کشیده بودم که یهو اطمینان بودنت جرقه زد : آره ! تو اونجا بودی ! بودی ! انگار یه گوله به قلبم خورد !

میدونی من از هیچی نمیترسم . تموم ترس من از توست ! تویی که دست سرنوشت از هیچ جدات کرده و به بطن من چسبوندتت . همیشه منتظرت بودم و هیچوقت آمادگی پذیرایی ازتو رو نداشتم . مدام این سوال برام پیش می اومد که : نکنه دلت نخواد به دنیا بیای و متولد بشی ؟ نکنه یه روز سرم هوار بزنی که : کی گفته بود منو به دنیا بیاری ؟ چرا درستم کردی ؟ چرا ؟

زندگی یعنی خستگی ! کوچولو ... زندگی یه جنگه که هرروز تکرار میشه و در عوض شادی هاش که تنها قد یه پلک زدن دووم دارن باید بها بدی !

مادرم منو نمی خواست ! من از رو اشتباه و یه لحظه غفلت درست شدم ! واسه اینکه دنیا نیام هر شب یه جوشونده رو تو لیوان آب می ریخت و گریه کنون سر می کشید...

میدونی بیشتر زنها از خودشون می پرسن : چرا بچه دار بشم ؟ تا گرسنگی بکشه ؟ از سرما بلرزه و از خیانت و حقارت عذاب ببینه ؟ یا از مریضی تو میدونای جنگ نفله بشه ؟؟؟

و ...

بیا بشنویم سخن شاعری را و نه بهتر انسانی را که در کمال سادگی از عشق میگوید . از احساسی که من و تو بارها در وجود خود احساس کرده ایم و ببین که چگونه با کلماتی ساده و صادقانه میتوان در دل انسانها جای گرفت .

 هوای حوصله کم رنگ می شود گاهی

زن

قلب زن پرتگاهي است هولناک که عمق آن را نمي توان حدس زد - لامارتين

زن ها جنگ ها را شروع مي کنند و مردها آن ها را ادامه مي دهند - ارنست همينگوي

لبخند زن دردو موقع آسماني و فرشته مانند است . يکي هنگامي که براي اولين بار با لبخند به معشوق مي گويد دوستت دارم وديگر هنگامي که براي اولين بار به روي نوزادش لبخند مي زند - ويکتور هوگو

عقل در دست نفس چنان گرفتار است که مرد در دست زن گريز راي - سعدي

زن تنها حريفي است که پس از شکست مطالبه خسارت و غرامت ميکند - ناشناس

دو زن هرگز با يکديگر دوستي و محبت نمي ورزند مگر به خاطر توطئه بر عليه زن سوم - آلفونس کار

در آغاز هر کار مهم پاي زن وجود دارد - لامارتين

زن زشت در دنيا وجود ندارد، فقط برخي از زنان هستند که نمي توانند خود را زيبا جلوه دهند - برنارد شاو

زن زيباترين و با ارشترين تحوه آسماني است - ميلتون

بهتر است برده شيطان باشيد تا غلام زن - شللي

هر چيزي که در زندگي من يافت مي شود نتيجه همکاري و صيميت زن من است - کنفسيوس

با زني ازدواج کنيد که اگر مرد مي بود بهترين دوست شما مي شد - ناشناس

مردها را شجاعت به جلو مي راند و زنها را حسادت - برنارد شاو

همسرم من را به سوي موفقيت رهبري کرد - چارلي چاپلين

زنها ما را جستجو مي کنند که آنها را درک کنيم نه آنکه آنها را دوست بداريم - اسکار وايلد

در زندگيم دو بار زانو زدم يک بار براي آفريدگارم و يک بار براي محبوبم - شللي

يک زن قشنگ و نيکو صورت در نظر زيباست ، ولي يک زن خوب و نيکو سيرت در قلب انسان جاي دارد ناپلئون

وقتي زني از زيبايي زن ديگر تعريف مي کند ، حتما در زشتي او شک ندارد - ويتوريو ديسکا

اونی که می خواستم منو تنها گذاشت رفت

اونی که می خواستم دلمو شکست  و به پای یک عشق جدید نشست و  چشم روی آرزوم همیشه بست و ... به اونی که همیشه می خواست رسید و ...

اونی که می خواستم ... چرا تنهام گذاشت رفت؟

اي دوست من ، من آن نيستم که مي نمايم. نمود پيراهني که به تن دارم . پيراهني بافته ز جان که مرا از پرسش هاي تو و تو را از فراموشي من در امان ميدارد .
آن « من » ي که در من است، اي دوست ،در خانه خاموشي ساکن است و تا ابد همان جا مي ماند ، نا شناس و در نيافتني .
من نمي خواهم هر چه مي گويم باور کني و هر چه مي کنم بپذيري - زيرا سخنان من چيزي جزصدای انديشه هاي تو و کارهاي من چيزي جز عمل آرزوهاي تو نيستند .
هنگامي که تو ميگويي « باد به مشرق مي وزد » من مي گويم آري به مشرق مي وزد، زيرا نمي خواهم تو بداني که انديشه من در بند باد نيست ، بلکه در بند درياست .
تو نمي تواني انديشه هاي دريايي مرا در يابي، من هم نمي خواهم که تو در يابي. مي خواهم در دريا تنها باشم .
دوست من ، وقتي که نزد تو روز است، نزد من شب است. با اين همه من از رقص روشناي نيمروز بر ق بر فراز تپه ها سخن مي گويم ، و از سايه بنفشي که دزدانه از دره مي گذرد زيرا که تو ترانه هاي تاريکي مرا نمي شنوي و سايش بال هاي مرا بر ستارگان نمي بيني - و من گويي نمي خواهم تو ببيني يا بشنويمي خواهم با شب تنها باشم .
هنگامي که تو به آسمان خودت فرا مي شوي من به دوزخ خودم فرو مي روم - حتي در آن هنگام تو از آن سوي مغاک بي گذر مرا آواز مي دهي « همراه من ، رفيق من» و من در پاسخ تو را آواز مي دهم « رفيق من ، همراه من» - زيرا من نمي خواهم تو دوزخ مرا ببيني .
شراره اش چشمت را مي سوزاند و دودش مشامت را مي آزارد. و من دوزخم را بيش از آن دوست مي دارم که بخواهم تو به آنجا بيايي. مي خواهم در دوزخ تنها باشم .
تو به راستي زيبايي و درستي مهر مي ورزي، و من از براي خاطر تو مي گويم که مهر ورزيدن به اين ها خوب و زيبنده است .
ولي در دل خودم به مهر تو مي خندم. گر چه نمي خواهم تو خنده ام را ببيني . مي خواهم تنها بخندم .
دوست من، تو خوب و هشيار و دانا هستي؛ يا نه، تو عين کمالي - و من هم با تو از روي دانايي و هشياري سخن مي گويم. گر چه من ديوانه ام. ولي ديوانگي ام را مي پوشانم. مي خواهم تنها ديوانه باشم .
دوست من، تو دوست من نيستي ، ولي من چه گونه اين را به تو بفهمانم؟ راه من راه تو نيست ، گر چه با هم راه مي رويم ، دست در دست . . .

به تو می اندیشم و تنهایی خویش ...

قلبی که دوست بدارد وقلبی که دوستش بدارند

قلبی که هدیه کند و قلبی که بپذیرد.

قلبی برای من قلبی برای انسانی که می خواهم ...

به چه مشغول کنم دیده و دل را که مدام

                      دل تو را می طلبد دیده تو را می خواهد

عشق و ازدواج

شاگردي از استادش پرسيد: عشق چست؟استاد در جواب گفت: به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياوراما در هنگام عبور از گندم زار، به ياد داشته باش كه نمي تواني به عقب برگردي تا خوشه اي بچيني .
شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتي طولاني برگشت.استاد پرسيد:چه آوردي؟ و شاگرد با حسرت جواب داد:هيچ! هر چه جلو ميرفتم، خوشه هاي پر پشت تر ميديدم و به اميد پيدا كردن پرپشت ترين، تا انتهاي گندم زار رفتم .

استاد گفت: عشق يعني همين .شاگرد پرسيد: پس ازدواج چيست؟

استاد به سخن آمد كه:به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور اما به ياد داشته باش كه باز هم نمي تواني به عقب برگردي .

شاگرد رفت و پس از مدت كوتاهي با درختي برگشت. استاد پرسيد كه شاگرد را چه شد و او در جواب گفت:به جنگل رفتم و اولين درخت بلندي را كه ديدم، انتخاب كردم. ترسيدم كه اگر جلو بروم، باز هم دست خالي برگردم .

استاد باز گفت: ازدواج هم يعني همين .